United Kingdom

Το Ηνωμένο Βασίλειο χωρίζεται σε περιοχές που αισθάνονται σαν ξεχωριστές χώρες συγκρατημένες από συνήθεια και σιδηροδρομικές γραμμές. Στο νοτιοδυτικό τμήμα, το Devon και το Cornwall στενεύουν προς τον Ατλαντικό με ψαροχώρια όπου τα δρομάκια κατεβαίνουν ακόμα προς τα λιμάνια. Η πέτρα γίνεται γκρι-χρυσή στο φως. Κινούμενος ανατολικά διαμέσου του Somerset και του Dorset, το έδαφος ισοπεδώνεται και τα χωριά συγκεντρώνονται γύρω από αγορές όπου οι αγρότες πουλούν ακόμα τις Τετάρτες. Τα Cotswolds ανυψώνονται με μέλι-χρωματισμένη πέτρα και δάση οξιάς, κάθε πόλη χτισμένη από το ίδιο υλικό με τους λόφους γύρω της. Τα Midlands εκτείνονται βιομηχανικά και συνηθισμένα, με κανάλια που κάποτε μετέφεραν άνθρακα και τώρα μετέφεραν narrowboats διαμέσου προαστίων. Ο βορράς αλλάζει πάλι—Lancashire και Yorkshire είναι πιο σκληρά, πιο παλιά, η πέτρα πιο σκούρα, οι φωνές διαφορετικές. Τα Pennines τρέχουν σαν σπονδυλική στήλη στο κέντρο, και και στις δύο πλευρές το έδαφος πέφτει σε κοιλάδες όπου οι πόλεις-μύλοι κολλάνε σε ποτάμια. Η Σκωτία ξεκινά με ορεινές εκτάσεις και λίμνες, ο αέρας πιο κρύος, οι αποστάσεις μεγαλύτερες. Η Ουαλία σπρώχνει δυτικά με βουνά και ουαλικά ονόματα σε κάθε σημάδι. Η Βόρεια Ιρλανδία κάθεται ξεχωριστή πέρα από το νερό, πράσινη και περίπλοκη.

Μια μέρα στο Manchester ξεκινά με βροχή στη Deansgate, το δρόμο γεμάτο με ανθρώπους που κινούνται ανάμεσα σε βικτοριανά κτίρια και νέα γυάλινα. Το ποτάμι Irwell τρέχει κάτω από την πόλη σε σήραγγες, ξεχασμένο. Το απόγευμα, το φως αλλάζει και περπατάς σε ένα μουσείο ή ένα παμπ όπου το ξύλο είναι σκούρο και η μπύρα είναι ζεστή. Στα Cotswolds, μια μέρα κινείται πιο αργά. Περπατάς ανάμεσα σε χωριά σε μονοπάτια που υπάρχουν εδώ και αιώνες, περνώντας διαμέσου πυλών και πάνω από χωράφια όπου οι αγελάδες στέκονται στα ίδια σημεία που στάθηκαν χθες. Τα πέτρινα τείχη σε οδηγούν. Στο Cornwall, μυρίζεις αλάτι και ακούς γλάρους, και τα γκρεμνά πέφτουν ξαφνικά. Τα χωριά είναι σφιχτά ενάντια στην ακτή, χτισμένα για να επιβιώσουν τον άνεμο. Στα Scottish Highlands, μια μέρα μπορεί να περάσει χωρίς να δεις άλλο άτομο. Οι λίμνες είναι ακίνητες και σκούρες. Τα μίτζες ανεβαίνουν το βράδυ. Στο Λονδίνο, η μέρα είναι κάθετη—κινείσαι ανάμεσα σε επίπεδα, διαμέσου του Underground, πάνω σε κτίρια, πάνω από γέφυρες. Ο Θάμεσης είναι πάντα εκεί, κινούμενος ανατολικά προς τη θάλασσα.

Η επιθυμία να μείνεις στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι επιθυμία για διαφυγή. Είναι επιθυμία να καταλάβεις πώς οι άνθρωποι έχουν ζήσει στα ίδια μέρη για τόσο καιρό, πώς έχουν χτίσει και ξαναχτίσει πάνω σε αυτό που ήρθε πριν. Η ακτή είναι μέρος αυτού—τα γκρεμνά του Dover, οι παραλίες του Norfolk, οι βραχώδεις ακτές του Argyll. Δεν είναι ξεχωριστές από τη χώρα. Είναι όπου η χώρα τελειώνει και η θάλασσα ξεκινά, και έχουν διαμορφώσει τα πάντα στο εσωτερικό. Η βροχή πέφτει σε όλα ίσα, και η πέτρα την απορροφά, και οι άνθρωποι συνεχίζουν.