Maryland

Ξεκινήστε από τη δύση, εκεί όπου οι κορυφογραμμές των Appalachian υψώνονται σε μακριές, δασώδεις πτυχές πάνω από τις κομητείες Garrett και Allegany. Ο αέρας εκεί είναι πιο δροσερός, οι πόλεις μικρές και αραιά κατανεμημένες, και οι ποταμοί Youghiogheny και Savage κόβουν δρόμο μέσα από φαράγγια με χημλόκ. Προχωρώντας ανατολικά, η γη χαλαρώνει και μπαίνει στο Piedmont, μια χώρα με κυλιόμενα λιβάδια, πέτρινα αγροικικά σπίτια και λευκούς ξύλινους φράχτες, όπου οι λόφοι γύρω από το Frederick και τα αλογοτροφεία του βορρά δίνουν την αίσθηση της ηρεμίας και της άνεσης. Η Βαλτιμόρη διακόπτει αυτό το τοπίο με τα πυκνά τούβλινα ρόου-χάουζ της, τα καμπαναριά των εκκλησιών και το εργατικό λιμάνι της, μια πόλη που αναπτύχθηκε γύρω από τις αποβάθρες της και που ακόμα μυρίζει ελαφρά αλμύρα και ντίζελ. Πιο νότια και ανατολικά, η Δυτική Ακτή δίνει τη θέση της στις παλιρροιακές χερσονήσους του Chesapeake, όπου τα ποτάμια αγροκτήματα της Νότιας Maryland και τα αρχοντικά της εποχής του καπνού κοιτάζουν προς τους ποταμούς Patuxent και Potomac. Η Ανατολική Ακτή είναι και πάλι διαφορετική: επίπεδη, με άκρες από έλη, ήσυχη, με χωράφια σιτηρών που φτάνουν ως το νερό και χωριά με βεράντες στραμμένες προς τον άνεμο.

Μια καλή μέρα εδώ μπορεί να ξεκινήσει στην Annapolis, την πρωτεύουσα της πολιτείας, όπου τα τούβλινα δρομάκια κατηφορίζουν προς ένα λιμάνι γεμάτο κατάρτια και ο χρυσοποίκιλτος τρούλος του State House υψώνεται πάνω από την παλιά πόλη. Περπατήστε στην παραλία, και μετά οδηγήστε ανατολικά πάνω από τη μακριά γέφυρα που διασχίζει τον κόλπο. Στην άλλη πλευρά, η St. Michaels είναι μια πόλη με σπίτια από σανιδώματα, ένα ναυτικό μουσείο και μαγαζιά που πουλούν σκαλιστά ξύλινα ομοιώματα πτηνών. Σταματήστε για μεσημεριανό σε ένα ψαροτάβερνο όπου χαρτί καλύπτει τα τραπέζια και τα βραστά μπλε καβούρια φτάνουν σωρευμένα πάνω σε εφημερίδα, σπασμένα με ξύλινα σφυρά και τρώγονται με τα χέρια. Το απόγευμα, κατευθυνθείτε στο Chestertown, στον ποταμό Chester, όπου γεωργιανά τούβλα πλαισιώνουν μια ήσυχη παραλία και το παλιό campus του Washington College κοιτάζει προς το νερό. Ή πάρτε τον δρόμο νοτιοανατολικά προς την ατλαντική ακτή, όπου οι αμμόλοφοι δίνουν τη θέση τους στη ξύλινη προκυμαία του Ocean City, μια φαρδιά ταινία άμμου και τηγανητής ζύμης, που δεν μοιάζει καθόλου με τον κόλπο, αν και ανήκει στην ίδια πολιτεία.

Φεύγοντας με το σούρουπο, τα φώτα της γέφυρας απλώνονται πάνω από το νερό, και τα καλάμια του έλους γυρίζουν χρυσά στο τελευταίο φως του ήλιου. Είναι το είδος του τόπου που σε κάνει να θέλεις να μείνεις περισσότερο απ' όσο σχεδίαζες, να βρεις έναν ακόμα δρόμο δίπλα σε κολπίσκο, μια ακόμα βεράντα, ένα ακόμα κομμάτι ακτής όπου η παλίρροια κάνει την ίδια αργή δουλειά εδώ και αιώνες. Το Maryland ανταμείβει αυτή την επιθυμία. Η ακτή του, από τις καλαμωτές άκρες του κόλπου μέχρι τους αμμόλοφους του ωκεανού, δεν είναι προσάρτημα του υπόλοιπου κράτους, αλλά το σημείο όπου συναντιούνται όλα τα μέρη του.