Ήπειρος

Ταξιδεύοντας ανατολικά, η γη στενεύει σε ράχες. Τα χωριά του Ζαγορίου στέκονται πάνω στις πλαγιές των βουνών, με στέγες από γκρίζα πλάκα, συνδεδεμένα με λιθόστρωτα μονοπάτια και καμαροτά πέτρινα γεφύρια πάνω από φαράγγια που χαράζουν βαθιά στο βράχο. Νοτιότερα, τα Ιωάννινα κρατούν την όχθη της λίμνης τους, μια πόλη με χαμηλά σπίτια και στενά παλιά σοκάκια γύρω από νερό που συχνά βρίσκεται κάτω από ομίχλη την αυγή. Δυτικότερα, η διάθεση χαλαρώνει. Οι ελαιώνες κατεβαίνουν προς το Ιόνιο, και η ακτή μεταβάλλεται από βράχους σε λιμνοθάλασσα κοντά στην Πρέβεζα, όπου οι αλυκές και τα πουλιά που περπατούν στα ρηχά κάνουν τον αέρα να φαίνεται πιο επίπεδος και πιο ανοιχτός. Κάθε περιοχή έχει τον δικό της χαρακτήρα: αυστηρή στα βουνά, οικεία γύρω από τη λίμνη, ανοιχτή προς τη θάλασσα.

Μια μέρα εδώ μπορεί να αρχίσει στα Ιωάννινα, με καφέ στην παλιά πόλη και μια βόλτα κατά μήκος της λίμνης ως το μικρό, δασώδες νησί όπου ένα μοναστήρι και μερικά πέτρινα κελιά στέκουν κάτω από πλατάνια. Μέχρι το μεσημέρι μπορεί να βρίσκεστε σε έναν ορεινό δρόμο πάνω από το φαράγγι του Βίκου, κοιτάζοντας τους ασβεστολιθικούς τοίχους προς τα κάτω, με τον ποταμό να μοιάζει με κλωστή στον πυθμένα. Τα απογεύματα στο Μέτσοβο σημαίνουν τυρί καπνιστό με ξύλο, αγορασμένο από τον πάγκο ενός μαγαζιού, και άνεμο που έρχεται από το πέρασμα. Έπειτα ο δρόμος κατηφορίζει προς την ακτή. Στην Πάργα, λευκά σπίτια σκαρφαλώνουν στον λόφο πάνω από έναν κόλπο με καθαρά πράσινα νερά, και στη Συβότα μικρές βάρκες χτυπούν απαλά στους βράχους, ενώ οι ταβέρνες ψήνουν ψάρι και το ντύνουν με λεμόνι και λάδι. Η θάλασσα είναι κρύα το πρωί και ζεστή προς το μεσημέρι, και το φως πάνω στο νερό αλλάζει κάθε ώρα.

Αυτό που μένει μαζί σας είναι η αλληλουχία: το κρύο ποτάμι, οι πλακοσκέπαστες στέγες, η ομίχλη της λίμνης, και μετά το αλάτι στο δέρμα. Η Ήπειρος δεν βιάζεται να δείξει τον εαυτό της, και όσοι φεύγουν συχνά βρίσκουν ότι έχουν αρχίσει να σχεδιάζουν την επιστροφή πριν φτάσουν στον κεντρικό δρόμο. Η επιθυμία είναι απλή: να μείνετε μια ακόμη νύχτα, να περπατήσετε ένα ακόμη μονοπάτι πάνω από το φαράγγι, να δείτε την ακτή να αλλάζει χρώμα από μια βεράντα με ελιές πίσω σας και τα βουνά να φαίνονται ακόμη πάνω από τον ώμο της γης.