Saint George

Όταν απομακρυνθείς από το νερό, η ενορία αλλάζει διάθεση σε κάθε ανηφόρα. Η παλιά πόλη του St. George's είναι ένας κόμπος από στενά δρομάκια, πέτρινες σκάλες και ξύλινες βεράντες που γέρνουν πάνω από το πεζοδρόμιο, εκεί όπου οι δρόμοι διατηρούν ακόμη τον ρυθμό ενός λιμανιού που κάποτε υπάκουε στους εμπόρους και στα δρομολόγια των πλοίων. Πιο ψηλά, το Fort George στέκει στο ακρωτήρι του με τα κανόνια του στραμμένα προς το στόμιο του λιμανιού, ένας τόπος με άνεμο και κοντό χορτάρι. Κατευθύνεσαι νοτιοανατολικά και η διάθεση χαλαρώνει. Το Grand Anse ανοίγεται σε μια μακριά, λαμπερή καμπύλη αμμουδιάς, με πιο ήσυχο, οικιστικό χαρακτήρα, και ο δρόμος τρέχει κατά μήκος της σαν σκέψη που ήρθε εκ των υστέρων. Προς τα βόρεια η γη ανεβαίνει σε πιο ήσυχη ύπαιθρο, όπου τα σπίτια στέκουν ανάμεσα σε κήπους κουζίνας και τα δέντρα ζαχαροκάλαμου και φρούτων κάνουν τον αέρα γλυκό και ακίνητο.

Η μέρα εδώ ξεκινά νωρίς στη σκεπαστή αγορά, όπου σάκοι με μοσχοκάρυδο και μάκι στέκουν ανοιχτοί δίπλα σε δεμάτια καλαλού και πράσινων σύκων, και οι πωλητές φωνάζουν τις τιμές με έναν ρυθμό που μαθαίνεις να ακούς χωρίς να ακούς. Το Carenage κάνει καμπύλη γύρω από το εσωτερικό λιμάνι, με το χαμηλό τείχος του να είναι γεμάτο παστελ κτίρια, και τα ψαροκάικα χτυπούν απαλά πάνω του ενώ τα παιδιά πηδούν από τα σκαλοπάτια. Μπορείς να φας μεσημεριανό σε ένα απλό δωμάτιο με θέα στο νερό, ένα πιάτο λαδερό με ψωμί-δέντρου και αλατισμένο κρέας, και μετά να ανέβεις ξανά τα δρομάκια, σταματώντας εκεί που οι πέτρινοι τοίχοι ρίχνουν δροσερή σκιά. Το απόγευμα το φως γίνεται χρυσό στους λόφους, και η θάλασσα δείχνει δώδεκα αποχρώσεις του μπλε ανάμεσα στο ακρωτήρι και την παραλία.

Αυτό που μένει μαζί σου είναι πόσο εύκολα η πόλη και η γη γίνονται ένα. Η ακτή εδώ δεν είναι κάτι ξεχωριστό· είναι το άκρο της ενορίας, το σημείο όπου το λιμάνι συναντά την ανοιχτή Καραϊβική και οι λόφοι κατεβαίνουν να συναντήσουν τα κύματα. Φεύγεις με αλάτι στο δέρμα και το άρωμα των μπαχαρικών ακόμη στην τσάντα σου, σκεπτόμενος ήδη τα δρομάκια που δεν τελείωσες και τη θέα από το φρούριο που σκόπευες να δεις το σούρουπο. Το Saint George ζητά πιο αργό ρυθμό από το υπόλοιπο νησί, και μόλις του τον δώσεις, η επιθυμία να μείνεις περισσότερο έρχεται ήσυχα και χωρίς αντίρρηση.