Παρίσι, Όπου ο Πολιτισμός Ζει στο Φως

Το Παρίσι δεν ανακοινώνει τον εαυτό του. Φτάνει απαλά. Το πρωινό φως γλιτώνει κατά μήκος των ασβεστόλιθων προσόψεων, και η πόλη ξυπνά με το άρωμα του βουτυρωμένου κρουασάν και τη σιωπή των καρέκλων του καφέ που τοποθετούνται στο πεζοδρόμιο. Το χειμώνα, η ανάσα γίνεται ομίχλη στις γέφυρες του Σηκουάνα. Το καλοκαίρι, το ποτάμι κρατά την αργή, πράσινη υπόσχεσή του. Η άνοιξη φέρνει κλαδεμένους κήπους και φρέσκα φύλλα πλατάνων· το φθινόπωρο, τη χάλκινη θολούρα των πάρκων και τα πρώτα μάλλινα παλτό στα σκαλιά του μετρό.