Colón Province

Η ίδια η Κολόν είναι ένα πλέγμα από σκυρόδεμα και ξεθωριασμένες ξύλινες στοές, με δρόμους γεμάτους από ψωνιστές που σέρνουν κούτες έξω από την Ελεύθερη Ζώνη, μία από τις μεγαλύτερες του είδους της στον κόσμο. Ο αέρας μυρίζει πετρέλαιο, τηγανητή ζύμη και αλάτι. Όσο κινείσαι ενδοχώρα προς τη λίμνη, ο ρυθμός επιβραδύνεται. Οι λόφοι υψώνονται πράσινοι και πυκνοί, οι κλειδαριές βουίζουν από τη δραστηριότητα της ναυτιλίας, και τα χωριά κατά μήκος του ποταμού Τσάγκρες κρατούν τον δικό τους ρυθμό, με παιδιά που ψαρεύουν από τις όχθες και το νερό να κυλά καφέ και σταθερό. Αν κατευθυνθείς ανατολικά κατά μήκος της ακτής, η γη ανοίγει σε ευρείς κόλπους, παραλίες με φοίνικες και ψαροχώρια όπου τα σπίτια είναι χτισμένα σε πασσάλους και βαμμένα σε ξεθωριασμένα μπλε και κίτρινα. Κάθε τμήμα μοιάζει με χωριστή χώρα, ενωμένο μόνο από έναν δρόμο και τον αργό ρυθμό του Ατλαντικού.

Η μέρα εδώ στην Πορτομπέλο ξεκινά με πέτρα. Το ισπανικό φρούριο Σαν Λορένζο στέκεται σε έναν βραχώδη γκρεμό πάνω από τις εκβολές του Τσάγκρες, με τα τείχη του καλυμμένα από βρύα και τη θάλασσα να σπάει άσπρη πάνω στους βράχους από κάτω. Κατέβα στην πόλη και το παλιό τελωνείο και η εκκλησία του Αγίου Φιλίππου στέκονται κοντά το ένα στο άλλο στην παραλία, με την εκκλησία να φιλοξενεί έναν σκούρο ξύλινο Χριστό που προσελκύει προσκυνητές κάθε χρόνο. Η Σάντα Ισαμπέλ προσφέρει ένα διαφορετικό είδος απογεύματος, με μια μακριά ανοιχτόχρωμη παραλία, λίγα υπαίθρια εστιατόρια που σερβίρουν τηγανητά ψάρια και ρύζι με καρύδα, και τίποτα άλλο να κάνεις παρά να κάθεσαι στη σκιά και να παρακολουθείς τα κύματα. Βάρκες ξεκινούν προς τα νησιά στα ανοιχτά, όπου το νερό γίνεται τόσο καθαρό που φαίνεται η άμμος από κάτω, και οι φοίνικες με καρύδες γέρνουν πάνω από τα ρηχά σαν να ακούν.

Είναι δύσκολο να φύγεις το βράδυ. Οι γερανοί του λιμανιού Κριστόμπαλ στέκονται μαύροι στο τελευταίο φως, η λίμνη γίνεται κασσιτερένια, και τα τείχη του φρουρίου κρατούν τη ζέστη της ημέρας πολύ μετά τη δύση του ήλιου. Η επαρχία δεν διαφημίζει τον εαυτό της όπως κάποιοι άλλοι προορισμοί. Ζητά προσοχή, μέσα από το τρίξιμο μιας πύλης κλειδαριάς, τη μυρωδιά του κάρβουνου σε μια παραλία, ή τον ήχο της συζύγου ενός ψαρά που φωνάζει τα παιδιά της να βγουν από τη θάλασσα. Αυτά είναι τα πράγματα που κάνουν έναν άνθρωπο να θέλει να μείνει λίγο περισσότερο, μόνο και μόνο για να δει πώς ακούγεται το επόμενο πρωί εδώ.